زیدآبادی فرزند کویر است؛ «از همان درختان شجاعی که در کویر می رویند». گناباد باشد یا سیرجان چه فرقی می کند؟ جوانی اش می گوید مثل همه بچه های این خطه می داند در برهوت چگونه از پس زندگی برآید یا بر عکس از پس برهوت. مگر قرار نیست به او سخت بگذرد. سخت نخواهد گذشت؛ «آسمان کویر پر از سرگرمی است. پر از جاده های روشن که به ابدیت می پیوندد. «شاهراه علی» و «راه مکه» تفرجگاه مردم کویر.
کلمه:سوسن شریعتی- آمار نشان می دهد کتاب «کویر» شریعتی را فقط جوانان می خوانند و عشاق. اگر مسوولان صدور حکم برای زیدآبادی، عاشق تر بودند و جوان تر و کتاب این فرزند دیگر کویر را خوانده بودند هیچ تردیدی نیست که چنین حکمی صادر نکرده بودند.
مگر می شود کویر را خوانده باشی و بچه سیرجان را به گناباد و آن هم به قصد تنبیه پرتاپ کنی؟ جمله را بخوانید؛ «آنچه در کویر زیبا می روید خیال است، این تنها درختی است که در کویر خوب زندگی می کند، می بالد و گل می افشاند. خیال این تنها پرنده نامرئی که آزاد و رها همه جا در کویر جولان دارد.»
زیدآبادی فرزند کویر است؛ «از همان درختان شجاعی که در کویر می رویند». گناباد باشد یا سیرجان چه فرقی می کند؟ جوانی اش می گوید مثل همه بچه های این خطه می داند در برهوت چگونه از پس زندگی برآید یا بر عکس از پس برهوت. مگر قرار نیست به او سخت بگذرد. سخت نخواهد گذشت؛ «آسمان کویر پر از سرگرمی است. پر از جاده های روشن که به ابدیت می پیوندد. «شاهراه علی» و «راه مکه» تفرجگاه مردم کویر. (شریعتی)
برای از خاصیت انداختن بچه کویر باید او را به جای خوش آب و هوا پرتاب کرد؛ جایی که آب باشد و ابر و رطوبت. هوایی خوش و سبزی و چهچه بلبلان… رطوبت می آید و… دیگر معلوم نیست از تخیل زیدآبادی چیزی باقی بماند؟ البته اگر همین تخیل مسبب جرائم او باشد. هنوز هم دیر نشده است، کویر را بخوانید و حکم زیدآبادی را تغییر دهید.
منبع : اعتماد
آذر ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۰ ب.ظ
چه پارادوکس بزرگی که کویردلان این چنین سیرابند از چشمه شجاعت و صاحبان باغها و قناتهای مملکت این چنین از ترس ویرانی و بی آب ماندن له له میزنند!
آذر ۱۰م, ۱۳۸۸ at ۱:۵۰ ب.ظ
ba salam. aghaye zeydabadi eftekhare kavire iran ast. in shirmarde kaviri az in azmun ham sarfaraz birun khahad amad, be omide azadi hame sabzhaye irane sabz
آذر ۱۱م, ۱۳۸۸ at ۱:۳۷ ق.ظ
خواهرم احمد خیال نیست، احمد عین واقعیت سبز است. مرحوم شریعتی درست گفت که خیال تنها درختی است که در کویر میروید، اما احمدها هر یک بتنهایی گلستانی از گل و درخت اند و دنیایی شمع سوزان. وجود احمددر کویر، کویر را زندگی میبخشد همانگونه که هر کجا بوده چنین کرده. …. که احمد هارا به کویر میفرستند چون خود آفتاب را نه میبینند و نه میتواند به بینند. آنان ….، که در تاریکخانه های خود جز سیاهی نمیبیند. دنیای آنان تاریکیست ، اما غافل اند که نیروی سبز و سازندگی مردم سبز، از کویر ها گلستانها خواهد ساخت، و نور پرتو افشان از صلابت احمدها چراغ ره کبوتران آزادیست که هم اکنون در پهنای آسمان ایران در پروازند. کبوتر همه جا هست
آذر ۲۴م, ۱۳۸۸ at ۵:۳۲ ب.ظ
زنده باد زید آبادی فرزند راستین ایران زمین
آذر ۲۵م, ۱۳۸۸ at ۴:۰۴ ب.ظ
خانوم شریعتی من عاشق پدر شما و دکتر زید آبادی و ابراهیم نبوی و قوچانی و محمد علی ابطحی هستم ولی دکتر شریعتی معجزه بود .